ΕΕΤΤ: Πρόστιμο 100.000 ευρώ στην HOL

Η Ολομέλεια της ΕΕΤΤ, στη χθεσινή της συνεδρίαση, αποφάσισε την επιβολή προστίμου ύψους 100.000 ευρώ στην εταιρεία HELLAS ON LINE για παράβαση του Νόμου «περί ελέγχου μονοπωλίων και ολιγοπωλίων και προστασίας του ελεύθερου ανταγωνισμού» και ειδικότερα, για εκπρόθεσμη γνωστοποίηση στην ΕΕΤΤ της εξαγοράς του 100% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας ΑΤΤΙΚΕΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ, παρότι η εταιρεία ήδη γνώριζε την εκ του νόμου υποχρέωσή της.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΕΤΤ, η εταιρεία HELLAS ON LINE είχε ήδη υπογράψει από τον Απρίλιο του 2007 σχετικό συμβολαιογραφικό προσύμφωνο αγοραπωλησίας μετοχών της εταιρείας ΑΤΤΙΚΕΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ. Ωστόσο, προέβη στη γνωστοποίηση της εν λόγω εξαγοράς στην ΕΕΤΤ μόλις στις 19 Σεπτεμβρίου 2007, και μόνο αφού η ΕΕΤΤ αναγκάστηκε να διεξάγει αυτεπαγγέλτως δυο ακροάσεις με την εν λόγω εταιρεία για το συγκεκριμένο ζήτημα, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η εταιρεία διαφήμιζε με κάθε τρόπο την «ολοκλήρωση» της εν λόγω εξαγοράς και πριν από τον Απριλίο του 2007.

Σημειώνεται ότι με τη συγκεκριμένη Απόφαση, επιβλήθηκε επιπλέον και Σύσταση στην εταιρεία «HELLAS ON LINE» να απέχει από παρόμοιες συμπεριφορές στο μέλλον. Επισημαίνεται ότι η έγκαιρη γνωστοποίηση των συγκεντρώσεων στην αγορά των Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών, αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση για την αποτελεσματική άσκηση του ρυθμιστικού-εποπτικού ρόλου της ΕΕΤΤ και την προστασία του υγιούς ανταγωνισμού.

ΠΗΓΗ: www.kathimerini.gr

Το τελός των παραδοσιακών καλωδίων;

ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ του πανεπιστημίου MIT της Μασαχουσέτης ανακοίνωσαν ότι κατάφεραν να στείλουν ασύρματα ενέργεια σε μία λάμπα ισχύος 60 watt, προβλέποντας μελλοντική εξέλιξη κατά την οποία συσκευές όπως κινητά τηλέφωνα και άλλα εξαρτήματα υψηλής τεχνολογίας δε θα χρειάζονται πλέον φορτιστές.

Η ιδέα αποστολής ενέργειας με ασύρματο τρόπο δεν είναι καινούργια, όμως η ευρεία χρήσης της απορρίφθηκε ως ασύμφορη στο παρελθόν, επειδή τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία που θα προκαλούνταν θα διαχέονταν προς όλες τις κατευθύνσεις. Το περασμένο φθινόπωρο όμως, ο καθηγητής φυσικής του MIT, Μαρίν Σόλιασιτς, εξήγησε πώς μπορεί να γίνει η μεταφορά ενέργειας με ειδικά ρυθμισμένα κύματα. Το στοιχείο-κλειδί είναι ο συντονισμός του πομπού και του δέκτη να ανταλλάσουν ενέργεια στην ίδια συχνότητα, ακριβώς όπως μια υψίφωνος μπορεί να σπάσει ένα ποτήρι που συναντά τη συχνότητα της φωνής της.

Έτσι, ομάδα του MIT έβαλε σε εφαρμογή αυτές τις σκέψεις, και κατάφερε να ανάψει μία λάμπα ισχύος 60 watt που βρισκόταν δύο μετρά μακριά από την πηγή ενέργειας. Η ανάπτυξη του προγράμματος και η εφαρμογή του στην καθημερινή ζωή σημαίνει ότι οι άνθρωποι μπορούν να «ξεφορτωθούν» αρκετά μέτρα καλωδίων που χρησιμοποιούν για πολλές συσκευές τεχνολογίας, αλλά και ότι θα είναι δυνατή η κατασκευή συσκευών που δεν θα χρησιμοποιούν μπαταρίες με τοξικά χημικά, επιβλαβή για το περιβάλλον.

Αν και τα προβλήματα είναι ακόμη αρκετά και απαιτούνται βελτιώσεις στις γεννήτριες που θα τροφοδοτούν τις συσκευές με ρεύμα, η ομάδα του Σίλιασιτς ετοιμάζεται ήδη για το επόμενο βήμα που είναι η τροφοδοσία με ρεύμα ενός laptop.

Αρχικό μύνημα: news.kathimerini.gr

Ο Φραπέ

Τα λόγια μιας φίλης σε εμένα. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το λέει… αλλά σίγουρα μου άρεσε 🙂
Thks Aaneth 🙂

Η Φραπεδιά είναι μια άλλη ονομασία για το γνωστό μας φραπέ.
Για τους αδαείς, ο φραπές (που σωστά είναι ‘ο φραπέ’) είναι ο ‘χτυπητός’
καφές ο οποίος αποτελείται από καφέ (φυσικά), ζάχαρη και λίγο νερό. Μετά
το χτύπημα συμπληρώνουμε με περισσοτερο νερό και με παγάκια και καλαμάκι.
Όποιος θέλει βάζει και γάλα.
Η ονομασία φραπεδιά χρησιμοποιείται για να δώσει περισσότερη γκλαμουριά
και χλιδή, στην ήδη θεϊκή ονομασία του φραπέ. Aλλη ονομασία είναι το
φραπόγαλο, στην περίπτωση που ο φραπές περιέχει και γάλα. Να σημειώσουμε
εδώ ότι η φραπεδιά είναι καθαρά ελληνική εφεύρεση, δείγμα του πολιτισμού
αλλά και της κλίσης στο κωλοβάρεμα του λαού μας. Χώρες ‘μαμάδες’ του καφέ
όπως είναι η Βραζιλία ή η Υεμένη(η οποία δημιούργησε τη μόκα, αυτό το
‘μαθα στο trivial το επιτραπέζιο) δεν έχουν την παραμικρή ιδέα για την
ύπαρξη του φραπέ και οι ξένοι που έρχονται στην Ελλάδα το καλοκαίρι
παίρνουν και μια συνταγή για φραπέ μαζί τους φεύγοντας.
Αν και ο φραπές έχει επικρατήσει να πίνεται το καλοκαίρι λόγω πιο αραχτής
ατμόσφαιρας, εγώ ένα έχω να πω: Η φραπεδιά είναι ιδεολογία και πίνεται
παντού και πάντα, είναι θέμα image. Ο ζεστός ή ο χλιαρός(γαλλικός) καφές
είναι για τους φλώρους! Η μαγκιά είναι να είσαι παντού και πάντα έτοιμος
για να πιεις φραπέ, να είσαι έτοιμος να αποφύγεις ανά πάσα στιγμή τα
δουλικά υπαλληλικά σου καθήκοντα και να μπορείς να αράξεις ακόμα και κάτω
από το απειλητικό βλέμμα του αφεντικού. Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν πίνουν
φραπέ, δεν ταιριάζει ούτε με την ιδεολογία τους ούτε με την προσφορά τους
στην ανθρωπότητα. Φραπέ επίσης δεν πίνουν ποτέ οι λιμενεργάτες, οι
οικοδόμοι, οι ανθρακωρύχοι και οι υπόλοιποι ‘ξανθοπουλικοί’ με τα σκληρά
και βάρβαρα επαγγέλματα. Είπαμε, ο φραπές είναι γκλαμουριά.
Η φραπεδιά πρέπει υποχρεωτικά να πίνεται εκτός του χώρου εργασίας καθώς
και εκτός της προσωπικής οικίας του καθενός και να συνοδεύεται από την
ημι-ξαπλωτή στάση του σώματος με τα πόδια να βρίσκονται σε ψηλότερο
επίπεδο από αυτό του κεφαλιού (όχι, δεν εννοώ χέρια κάτω, πόδια πάνω!).
Εξαίρεση όσον αφορά το χώρο αποτελεί η περίπτωση που πίνουμε φραπέ
στον/στην κολλητό/κολλητή. Εκεί επιτρέπεται.

Χαρακτηριστικά της φραπεδιάς:
Μια σωστή φραπεδιά πρέπει να έχει πάντα καλαμάκι. Το καλαμάκι δείχνει
άνεση γιατί δε σε αναγκάζει να σκύβεις για να πιεις τον καφέ, είναι μια
εφεύρεση κατά της κούρασης και της περιττής σπατάλης ενέργειας. Το
καλαμάκι μάλιστα πρέπει να είναι σπαστό για να διευκολύνει την σωστή πόση
του καφέ. Ακόμα το καλαμάκι είναι η μισή αρχοντιά για τη φραπεδιά καθώς
σου δίνει τη δυνατότητα να ανακατεύεις κάθε λίγο το περιεχόμενο του
ποτηριού. Το ανακάτεμα του φραπέ είναι μέτρο χλίδας και πρέπει να γίνεται
με το κεφάλι ψηλά και το χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπο. Ειδικά αν
συνοδεύεται από μαύρο γυαλί και τα πόδια πάνω στις καρέκλες, το ανακάτεμα
προσθέτει πολλά στο status του καθενός φραπεδοκατακτητή. Η πρώτη ρουφηξιά
της φραπεδιάς είναι ιερή. Η όλη κίνηση όπου σπας το καλαμάκι, το βάζεις
στο στόμα αργά και αισθησιακά και βλέπεις την καφέ ρευστή μάζα να
ανεβαίνει και να πλησιάζει στη στοματική σου κοιλότητα, αποτελεί μια
ιεροτελεστία που αξίζει όσο λίγες. Η τελευταία γουλιά του φραπέ είναι
εξίσου σημαντική με την πρώτη. Αν και κάθε φορά που τελειώνουμε το φραπέ
μας πρέπει να γεμίζουμε με νερό και να συνεχίζουμε, πρακτικά ο φραπές
τελειώνει όταν μας πιάνει το τέταρτο κατούρημα από τα πολλά υγρά. Τότε και
μόνο τότε μπορούμε να κοπανήσουμε την τελευταία ρουφηξιά κάνοντας το
χαρακτηριστικό ήχο ικανοποίησης ρουφώντας ταυτόχρονα καφέ και αέρα, με το
γνωστό και αηδιαστικό για τους υπόλοιπους – απολαυστικό για εμάς ‘σλουρπ’.
Αυτό ΕΙΝΑΙ ηδονή! Η σωστή η φραπεδιά πρέπει απαραίτητα να περιέχει
παγάκια. Τα παγάκια, πέρα από τη δροσιά που παρέχουν, κάνουν το ανακάτεμα
περισσότερο ζωντανό και δυνατό. Και μην αναφέρουμε πάλι τα περί σημασίας
ανακατέματος… Ο φραπές πρέπει να είναι πάντα γλυκός. Αυτό είναι
αναντίρρητο αξίωμα και όποιος διαφωνεί σε αυτό τον παίρνει. Αν θέλει
κάποιος να πιει μέτριο ή πικρό καφέ να πιει ελληνικό. Δε θα ανεχτώ από
κανέναν να καταστρέφει το image του απόλυτου μη αλκοολούχου ροφήματος.
Αυτό επιστημονικά δίνεται από την ηρεμία και τη γαλήνη που παρέχει η
γλυκόζη στον ανθρώπινο οργανισμό. Γιατί όταν πίνεις καφέ πρέπει να είσαι
αραχτός και άνετος. Έχετε δει εσείς ποτέ το Βέγγο να πίνει φραπέ; Εγώ όσο
θυμάμαι τις ταινίες του, τάραζε τους ελληνικούς! Το ιδανικό χρώμα της
φραπεδιάς είναι το καφέ(μα τι άλλο θα μπορούσε να ήτανε). Προσοχή όμως! Το
καφέ το ανοιχτό, το οποίο είναι το ίδιο καφέ με τα κακάκια μας όταν έχουμε
φάει μουσακά (το έχω ψάξει το θέμα σε πολλά πειραματόζωα). Οποιαδήποτε άλλη
απόχρωση κρίνεται κατακριτέα. Επίσης επιβάλλεται να πίνεται σε ψηλό, λεπτό
και κυλινδρικό ποτήρι. Για να κατανοήσει κανείς τη σημασία του φραπέ
πρέπει να είναι άνω των 20 ετών, ώστε να έχει αρκετές εμπειρίες και να
είναι αρκετά ώριμος να αντιμετωπίσει ένα τόσο σημαντικό θέμα. Ο άνθρωπος
που πίνει φραπέ είναι απελευθερωμένος από τα διάφορα ταμπού, δε μασάει
μία, αντιμιλάει στο αφεντικό του (σε πολλές περιπτώσεις δεν έχει καν
(αφεντικό), κλάνει και ρεύεται δημοσίως, έχει αποβάλλει κακές συνήθειες
τύπου 9-5, είναι άτομο γενικώς. Αν ο φραπέ-lover είναι φοιτητής τότε είναι
σίγουρα ο τύπος με τη reserve θέση στο κυλικείο της σχολής του και με τη
νοικιασμένη σε τρίτους (μιας και δεν τη χρησιμοποιεί ποτέ) θέση του στο
αμφιθέατρο.