Αποτίμηση δημοψηφίσματος… Η δική μου…

Αποτίμηση του Έλληνα των προηγούμενων καιρών και του σήμερα: Τα ίδια Παντελή μου, τα ίδια Παντελάκη μου… για άλλη μια φορά αποδείξαμε σαν λαός ότι αντί για υπερήφανοι, είμαστε……!!! Το πρόβλημα και σήμερα δεν είναι τελικά το αν πεινάει ο λαός ή όχι, το πρόβλημα μας είναι, αν οι προηγούμενες κυβερνήσεις φέρθηκαν σωστά έναντι της τωρινής.

  • Χαίρομαι για εσάς που έχετε ανάγει τα προβλήματα σε πολιτικά κι όχι σε αυτά που πραγματικά είναι!
  • Χαίρομαι για «όλους» που κατάφεραν να επιβεβαιώσουν την φράση «Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι» μιας και το κεφάλι θεωρώ ότι είναι ο ίδιος ο λαός!
  • Χαίρομαι για όλους που έχετε πολιτικές πεποιθήσεις και δεν σηκώνετε αντίλογο με κανέναν. Όλοι οι άλλοι είτε είναι πρόβατα είτε άβουλα ζώα! Χαίρομαι που είμαι και από τα δύο και δεν έμοιασα όμως σε κανέναν από όλου!
  • Χαίρομαι που όλοι εσείς που λέτε «ΝΑΙ» σκέφτεστε ότι λεφτά υπάρχουνε για να πληρώσετε τις υποχρεώσεις σας αλλά ξεχάσατε να σκεφτείτε τον συνάνθρωπο σας και τις υπόλοιπες συνέπειες!
  • Χαίρομαι που όλοι εσείς που λέτε «ΟΧΙ» έχετε αρκετό σθένος για να επιβιώσετε από τις όποιες κακουχίες (αμφιβάλλω αλλά λέμε τώρα…) και τις υπόλοιπες συνέπειες!
  • Χαίρομαι που όλοι είστε θρήσκοι αλλά ξεχάσατε να βοηθήσετε τον διπλανό σας.
  • Μπορώ να χαίρομαι με πολλά πράγματα αλλά ποτέ δεν χάρηκα με κανέναν ψεύτη! Ποτέ δεν χάρηκα με όποιον με κορόιδεψε ή προσπάθησε να το κάνει.
  • Χαίρομαι τελικά που υπάρχουνε οδηγοί για τα κοπάδια αλλά δεν ανήκω σε αυτά γιατί τελικά δεν ξέρω αν εγώ ήμουν μόνος έξω από το κοπάδι ή αν όλοι οι άλλοι ανήκουν σε ένα κοπάδι όπου οι οδηγοί τους τους πετάνε χόρτο κι αυτοί ακολουθούν.

Μου είπανε να δείξω θάρρος και να ψηφίσω «ΝΑΙ» και θα έρθουνε καλύτερες μέρες για μένα και τα παιδιά μου (ίσως κάποτε γιατί δεν έχω στα άμεσα σχέδια να σκοτώσω το παιδί μου από υποσιτισμό. Θα ήθελα το παιδί μου να μεγαλώσει παρέχοντας του αυτά που πρέπει να του παρέχω). Δεν μου είπανε όμως τι γίνεται με όλα τα υπόλοιπα θέματα που τυχόν προκύψουν και μην μου πει κανείς ότι δεν το ξέρω και δεν μπορώ να προκαθορίσω το οτιδήποτε και όλα θα είναι καλά…

Μου είπανε να δείξω θάρρος και να ψηφίσω «ΟΧΙ» και θα έρθουνε καλύτερες μέρες για μένα και τα παιδιά μου (ίσως κάποτε γιατί δεν έχω στα άμεσα σχέδια να σκοτώσω το παιδί μου από υποσιτισμό. Θα ήθελα το παιδί μου να μεγαλώσει παρέχοντας του αυτά που πρέπει να του παρέχω). Δεν μου είπανε όμως τι γίνεται με όλα τα υπόλοιπα θέματα που τυχόν προκύψουν και μην μου πει κανείς ότι δεν το ξέρω και δεν μπορώ να προκαθορίσω το οτιδήποτε και όλα θα είναι καλά…

Νομίζω ότι την ομοιότητα και των δύο πλευρών την βλέπετε…

Θέλουμε να λεγόμαστε υπερήφανος λαός, υπερήφανοι ήταν οι πρόγονοι μας, όχι εμείς! Είμαστε υπερήφανοι Έλληνες λένε κάποιοι. Δεν γίνεται να με ονομάζω υπερήφανο λαό και να με παρομοιάζω με τους προγόνους μου όταν είμαι παρτάκιας, κλέφτης, απατεώνας και πατάω επί πτωμάτων για να περάσει το δικό μου!

Χωρισμένοι άλλη μια φορά σε κόμματα, οι μεν να βρίζουνε τους δε και αντίστροφα. Γιατί το ΠΑΣΟΚ διόρισε δικά του άτομα σε δημόσιες υπηρεσίες, γιατί το έκανε και η ΝΔ. Τώρα το έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Χαίρομαι που είστε όλοι ίδιοι και επιβεβαιώνετε τον βασικότερο κανόνα της αξιοκρατίας και της Δημοκρατίας.

 

  • Τελικά όμως χαίρομαι για εμένα που δεν τάχθηκα υπερ οποιουδήποτε κόμματος για να μπορώ να δουλέψω.
  • Λυπάμαι αν με αυτά μου τα λόγια δυσαρεστώ κάποιους φίλους/ γνωστούς και συνεργάτες που πιθανόν να πίστευαν ότι άνηκα στην δική τους παράταξη και στην δική τους θρησκεία.
  • Λυπάμαι που θα με διαγράψουν από φίλο τους ή που δεν θα μου ξανά μιλήσουνε στην πραγματική ζωή ή που θα πάψουνε να συνεργάζονται μαζί μου αλλά να ξέρεις…. δεν θέλανε την διχόνοια αναμεταξύ μας αρκεί να συμφωνούμε!
  • Λυπάμαι που δεν μπορώ να βοηθήσω τον φτωχό συνάνθρωπο μου με λεφτά αλλά υπόσχομαι από σήμερα να θυμηθώ κάποια άλλα πράγματα που μου μάθανε όταν ήμουνα μικρός (προσκοπισμός σου λέει μετά είναι κακός) και αυτά είναι να βοηθώ κάθε μου συνάνθρωπο με όποιο τρόπο μπορώ!

Για να μην μπείτε καν στην διαδικασία να βρείτε σε ποια μερίδα βρίσκομαι εγώ, σας λέω από τώρα σε καμία! Ανήκω στην μερίδα των ανθρώπων που βαρέθηκε να ακούει τα ψέματα του καθένα και που πίστευε ότι ο Έλληνας δεν ήταν πάντοτε παρτάκιας! Λυπάμαι που δεν έμαθα την ιστορία του λαού μου απ’ έξω για να ξέρω ότι ο Έλληνας δεν αλλάζει! Ανήκω στην μερίδα των ανθρώπων που ήταν όντως περήφανος που είναι Έλληνας. Γι’ αυτό στην ζωή μου δεν ανέλαβα ποτέ την ευθύνη των πολιτικών μου πράξεων, με μόνη μου αιτιολογία για να κάνω κάτι τέτοιο να είναι, ότι θα ψηφίσω αυτούς που μου κάνουνε μικρότερο κακό. Προτιμούσα να ψηφίσω αυτούς που θα έκαναν το καλύτερο δυνατό για μένα και αυτό δεν το έκανε κανείς! Και ο καθένας μπορεί φυσικά να πει ότι η ΝΔ τα έκανε καλύτερα. Απλά για να έρθει μετά κάποιος από το ΠΑΣΟΚ και να πει ότι εκείνοι τα κάνανε καλύτερα, για να έρθει μετά ο ΣΥΡΙΖΑ και να πει ότι εκείνοι τα κάνανε καλύτερα και πάει λέγοντας. Το μόνο που ξέρω είναι ότι είμαι σε θέση να καταλογίσω ευθύνες στην ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ που ευθύνονται πλήρως για την κατάσταση που βρίσκομαι σήμερα και που έχουν την «τόλμη» να παρουσιάζονται μπροστά μου και να με τροφοδοτούν και με νέα ψέματα (εντάξει θα λαλήσω εντελώς με την …………………………… συμπληρώστε την λέξη γιατί εμένα δεν μου έρχεται) και στον ΣΥΡΙΖΑ θα καταλογίσω την ευθύνη για το τι θα συμβεί μετά από σήμερα! Γιατί εκλέχθηκε για να τα βάλει όλα σε τάξη όπως είχε πει αλλά τελικά φοβάται να αναλάβει την ευθύνη για την οποία εξουσιοδοτήθηκε από τον λαό και τώρα ζητάει και πάλι από τον λαό να πάρει την ευθύνη. Κοινώς… πλήρη αποποίηση ευθυνών κι έχεις τους Συριζιότες να σου λένε ότι αυτό είναι δημοκρατία. Δημοκρατία φίλε και φίλη μου είναι ότι τον έχεις εξουσιοδοτήσει ήδη γι’ αυτό και φοβάται να το κάνει! Χαίρομαι, που στην ζωή μου με περιτριγυρίζουνε «μόνο» ψεύτες και υποκριτές!

Τελειώνοντας, γιατί μπορώ να γράφω όλη μέρα νομίζω με τον θυμό τον οποίο έχω, θα χρειαστεί κι εγώ από πλευράς μου να «απειλήσω» λέγοντας απλά ότι την στιγμή την οποία οποιοσδήποτε θα με κατατάξει σε οποιοδήποτε πολιτικό πεδίο, το κόψιμο της καλημέρας είναι το λιγότερο που θα κάνω! Η έντονη αντιπαράθεση και το φτύσιμο που θα του/ της ρίξω το περισσότερο που θα κάνω!

Ευχαριστώ κι «όλους» (μην μπαίνουν κι όλοι σε ένα τσουβάλι εξού και τα «») τους υπόλοιπους του Ελληνικού Έθνους που με κάνατε να ντρέπομαι που λέγομαι Έλληνας όταν το μόνο πράγμα που θυμόμουν από τον στρατιωτικό μου όρκο ήταν: «Να υπερασπίζω με πίστη και αφοσίωση, μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματός μου, τη Σημαία.». Σήκωσα την δική μου σημαία! Αυτή που λέει ότι βοηθώ όποιον μπορώ όπως μπορώ. Αυτή που μου θυμίζει ότι είμαι Έλληνας και δεν ψηφίζω βάση των πολιτικών μου πεποιθήσεων αλλά πράττω βάση της καρδιάς μου! Αυτής που όταν γράφεις ένα τέτοιο κείμενο ένα δάκρυ φεύγει για να σου θολώσει αυτά που βλέπεις στην οθόνη.

Ευχαριστώ τους γονείς μου, που μου δώσανε την ελευθερία της σκέψης, που δεν μου βάλανε λουκέτο στον τρόπο σκέψης και που μου μάθανε να αξιολογώ τα πάντα προτού πάρω αποφάσεις για οτιδήποτε.

 

Ζητώ συγγνώμη αν υπάρχουνε ορθογραφικά και συντακτικά λάθη, αν αυτά που γράφω σε κάποια σημεία δεν βγάζουνε απόλυτο νόημα αλλά όταν έγραφα το κείμενο δεν μου πήρε 3 ώρες, ούτε το διάβασα 10 φορές για να το διορθώσω. Έτσι τα ένιωθα, έτσι τα έγραψα!!!

35 πράγματα για τα οποία θα χτυπήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο καθώς μεγαλώνεις

Μετά από χρόνια και όσο μεγαλώνεις, το μόνο πράγμα που δεν θα πρέπει να κάνεις είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Ξεκίνα τις αλλαγές πριν τα χρόνια περάσουν και μετανιώνεις…

1) Που δεν ταξίδεψες όσο περισσότερο γίνεται, όταν σού δόθηκε η ευκαιρία. Μεγαλώνοντας θα αντιληφθείς πως τα ταξίδια είναι πολύ πιο εύκολα όσο είσαι νέος και πολύ πιο οικονομικά, ειδικά αν αποκτήσεις οικογένεια και πρέπει να πληρώνεις για τρία ή και τέσσερα επιπλέον άτομα.
2) Που δεν έμαθες μια ξένη γλώσσα. Ειδικά αν έχεις φάει άπειρες σχολικές ώρες για να μάθεις κάποια που έχεις εντελώς ξεχάσει π.χ. λατινικά ή αρχαία ελληνικά.
3) Που παρέμεινες σε μια προβληματική σχέση. Το μοναδικό πράγμα για το οποίο μπορεί να μετανιώσει όποιος εγκαταλείψει μια κακή σχέση, είναι που δεν το είχε κάνει νωρίτερα.
4) Που ξέχναγες και δεν έβαζες αντηλιακό. Οι ρυτίδες, οι πανάδες και το μελάνωμα θα σου θυμίζουν τι μεγάλη χαζομάρα ήταν το εξωτικό μαύρισμα.
5) Οι ευκαιρίες που έχασες να δεις από κοντά τους αγαπημένους σου καλλιτέχνες. Θυμήσου όταν το 1993 είπες πως θα πας στην επόμενη συναυλία των Νιρβάνα, γιατί εκείνη τη χρονιά βαριόσουν.
6) Όταν φοβόσουν να δοκιμάσεις νέα πράγματα. Θα έρθει η ώρα που θα αναρωτηθείς τι ήταν αυτό που φοβόσουν και πώς ήταν δυνατόν να πέσεις σε τέτοια λούμπα.
7) Τις φορές που παραμέλησες το γυμναστήριο και τη φυσική σου κατάσταση. Όταν μπορούσες, ήσουν ξάπλα στον καναπέ, τώρα που ίσως μπορείς, είναι δύσκολο να σηκωθείς από αυτόν.
8) Το ότι σε περιόρισαν τα στερεότυπα του φύλου σου. Μεγαλώνοντας θα καταλάβεις πως ένα από τα πιο θλιβερά πράγματα είναι να λες πως “κάθε πράγμα στο καιρό του” και να έχεις χάσει τη μισή σου ζωή για να δείχνεις macho ή καλή νοικοκυρά.
9) Το ότι δεν παραιτήθηκες από μια απαίσια δουλειά. Κάπως πρέπει να ζήσεις και να πληρώνεις τους λογαριασμούς, αλλά όχι έχοντας περάσει 40 χρόνια κόλασης.
10) Το ότι στο σχολείο δεν είχες το μυαλό σου όσο έπρεπε. Επειδή ούτως ή άλλως είναι αδύνατον να το αποφύγεις, προσπάθησε τουλάχιστον να κάνεις αυτές τις χιλιάδες ώρες χρήσιμες.
11) Που δεν καταλάβαινες πόσο όμορφος ήσουν. Οι φορές που εσύ αγχωνόσουν για το πώς δείχνεις, ήταν και εκείνες που ήσουν πραγματικά πολύ όμορφος.
12) Τις φορές που φοβήθηκες να πεις το «Σ” αγαπώ». Μετά από χρόνια θα καταλάβεις πως αυτό δεν λέγεται για να σου επιστραφεί, αλλά γιατί η αγάπη πρέπει απλά να εκδηλώνεται. Για να μη σκάσεις –και για να προχωράει όμορφα η ζωή.
13) Τις φορές που δεν άκουγες τις συμβουλές των γονιών σου. Είναι σχεδόν εξοργιστικό να τις αναπολείς και να βλέπεις πόσο δίκιο είχαν πάντα.
14) Το να έχεις περάσει μια ζωή θεωρώντας τον εαυτό σου το επίκεντρο των πάντων. Όταν θα καταλάβεις πως δεν ήσουν το πιο σημαντικό πράγμα στον πλανήτη, απλά θα ντραπείς
15) Το πόσο πολύ σε ένοιαζε η γνώμη των άλλων. Μην αφήσεις να πάνε χαμένα χρόνια, επειδή σε ενδιαφέρει η κριτική και η αποδοχή ανθρώπων που μετά από καιρό δεν θα τους εκτιμάς καθόλου (ίσως και ούτε θα τους θυμάσαι καν)
16) Τις φορές που έβαλες στο περιθώριο τα δικά σου όνειρα για να υποστηρίξεις τα όνειρα των άλλων. Το να υποστηρίζεις τις φιλοδοξίες του περίγυρου σου είναι πολύ σημαντικό, αλλά όχι όταν παραμελείς τις δικές σου.
17) Τις φορές που δεν ξεπέρασες όσο γρήγορα έπρεπε αυτό που σου συνέβη. Πολύς, αδικαιολόγητα χαμένος χρόνος για κάτι που δεν τον άξιζε.
18) H μνησικακία, οι έχθρες και οι τσακωμοί με εκείνους που αγαπούσες. Συγχωρείς και τα βάζεις στην άκρη…
19) Τις φορές που δεν υπερασπίστηκες τον εαυτό σου όπως έπρεπε. Οι γέροι που δεν σηκώνουν πολλά-πολλά, είναι ακριβώς το παράδειγμα που πρέπει να ακολουθείς.
20) Που ποτέ δεν έκανες κάτι εθελοντικά. Δεν χρειάζεται να φτάσεις στο επίπεδο του Ηunger Games αλλά δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση από το να έχεις κάνει κι εσύ τον κόσμο λίγο καλύτερο.
21) Που δεν φρόντιζες τα δόντια σου. Μπορεί να σου φαίνεται υπερβολικό αλλά μεγάλα δεινά γεννιούνται από τα δόντια όσο μεγαλώνεις και θα μετανιώνεις για όλες τις φορές που παραμέλησες το βούρτσισμα και τον οδοντίατρο.
22) Που δεν ρώτησες εγκαίρως αυτά που ήθελες τον παππού σου και τη γιαγιά σου. Είναι κι αυτοί κανονικοί άνθρωποι και έχουν ζήσει ενδιαφέροντα πράγματα, τα οποία αν ζητήσεις να μάθεις, θα χαρούν να σου διηγηθούν και ίσως πάρεις και μερικά μαθήματα ζωής.
23) Που δούλευες τόσες πολλές ώρες. Θα έρθει η ώρα που θα αναλογιστείς πως ο χρόνος που άξιζαν οι αγαπημένοι σου, έπρεπε να ήταν περισσότερος από αυτόν που αφιέρωσες στο γραφείο.
24) Που ποτέ δεν έμαθες να μαγειρεύεις. Θα εκπλαγείς πόσο όμορφο είναι να σερβίρεις το φαγητό που εσύ έφτιαξες και να το μοιράζεσαι με αυτούς που αγαπάς.
25) Οι μικρές όμορφες στιγμές που δεν εκτίμησες. Όλες εκείνες τις φορές που δεν σταμάτησες να απολαύσεις μια υπέροχη θέα, να ακούσεις ένα ωραίο τραγούδι και να να χαλαρώσεις έστω και λίγο… θα τις αναζητάς.
26) Που δεν ολοκλήρωσες αυτό που ξεκίνησες. Πάντα ονειρευόσουν να κάνεις κάτι, το ξεκίνησες και τότε κάτι άλλο συνέβη και… Απλά κάν’ το!
27) Που άφησες να σε καθορίσει η καταγωγή σου. Ποτέ μην ακούσεις όποιον σου πει πως «αυτά δεν τα κάνουμε εμείς«. Όλοι οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν τα πάντα, απαλλαγμένοι από τα στερεότυπα για τις παραδόσεις, τις εθνότητες, τις τάξεις και τους λαούς.
28) Που άφησες μια φιλία να κακοφορμίσει, χωρίς να σφυρίξεις τη λήξη της. Οι συναισθηματισμοί και η ασφάλεια της συνήθειας, δεν σε άφησαν να δεις πως ο κύκλος είχε κλείσει.
29) Που δεν έπαιξες όσο έπρεπε με τα παιδιά σου. Ξαφνικά θα έρθει η μέρα που θα πεις πώς μεγάλωσαν και δεν θα τα έχεις χορτάσει όσο ήθελες.
30) Τα ρίσκα που δεν πήρες – κυρίως στον έρωτα. Αν δεν φας τα μούτρα σου στον έρωτα και δεν ζήσεις παθιασμένα, τότε μάλλον δεν έζησες.
31) Που δεν εκτίμησες τη δύναμη της συνεργασίας. Όταν είσαι νέος νομίζεις πως μόνος σου μπορείς να κάνεις τα πάντα. Δεν ισχύει –και θα καταλάβεις πως η συνεργασία είναι το ήμισυ της επιτυχίας.
32) Που άφησες το άγχος να σε κυριεύσει. Όπως τραγούδησε και ο Tom Petty: «Most things I worry about/ never happen anyway».
33) Τα άσκοπα δράματα. Κανείς δε συμπαθεί τις drama queens …
34) Που ντράπηκες να κάνεις αυτό που σου έρχεται μπροστά σε κόσμο. Άρπαξε μικρόφωνα, χόρεψε, γέλα, δείξε το ταλέντο σου και πέρνα καλά χωρίς να σε νοιάζει τι θα πουν οι γύρω σου.
35) Που δεν έδειξες ευγνωμοσύνη σε εκείνους που την άξιζαν. Καθώς θα βλέπεις τη ζωή σου να τελειώνει, στο μυαλό σου θα στοιχειώνουν όλοι εκείνοι που αδίκησες, τα ευχαριστώ που δεν είπες και οι στιγμές αχαριστίας και αγνωμοσύνης που διέπραξες. Μη το αφήσεις να συμβεί.