Εθισμός στο Διαδίκτυο, η νέα νόσος των εφήβων

Περνούν έως και 30 ώρες συνεχόμενα στα Ιντερνετ καφέ

Της Πεννυς Μπουλουτζα

Περνούν ακόμα και 30 ώρες στα Ιντερνετ καφέ, παίζοντας παιχνίδια στο Διαδίκτυο. Οταν πλέον αποφασίζουν να «αποχωριστούν» τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, δεν θυμούνται ούτε καν τη διεύθυνση του σπιτιού τους. Η εξάρτησή τους από το Διαδίκτυο είναι τόσο μεγάλη που παραμελούν την προσωπική τους φροντίδα και υγιεινή. Σταδιακά κόβουν τις γέφυρες επικοινωνίας με γονείς και φίλους και το μόνο τους μέλημα είναι πώς θα περάσουν όλο και περισσότερο χρόνο στο Ιντερνετ. Φτάνουν στο σημείο να ζουν σε ένα δωμάτιο, από το οποίο ανοίγουν ένα «παράθυρο» στον ψηφιακό κόσμο, αλλά κλείνουν την πόρτα στη ζωή.

Οι διαστάσεις που λαμβάνει το φαινόμενο εξάρτησης των εφήβων από το Διαδίκτυο στη χώρα μας, αλλά και οι τρόποι πρόληψης και αντιμετώπισής του εξετάσθηκαν χθες σε συνεδρίαση της Επιτροπής Ερευνας και Τεχνολογίας της Βουλής, τα μέλη της οποίας ενημερώθηκαν σχετικά από τον καθηγητή Παιδιατρικής, διευθυντή της Μονάδας Εφηβικής Ιατρικής της Β’ Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής, κ. Δημήτρη Καφετζή και την επιστημονική υπεύθυνο της Μονάδας κ. Αρτεμις Τσίτσικα. Οπως επεσήμαναν, στον ένα χρόνο λειτουργίας της Μονάδας έχουν αντιμετωπιστεί συνολικά 20 περιστατικά εφήβων με εθισμό στο Διαδίκτυο, ενώ οι ειδικοί δέχονται τηλεφωνήματα από όλη τη χώρα από γονείς που περιγράφουν καταστάσεις εξάρτησης των παιδιών τους. Μάλιστα αναφέρθηκαν και περιπτώσεις παιδιών που χρειάστηκε να εισαχθούν στο νοσοκομείο εξαιτίας αφυδάτωσης («ξεχάστηκαν» στο Διαδίκτυο), αλλά και παιδιών που έκλεβαν χρήματα από τους γονείς για να μπορέσουν να «παίξουν» σε ένα Ιντερνετ καφέ.

Ερευνα της Μονάδας που έγινε σε δείγμα 1.021 μαθητών ηλικίας 15 ετών στην Αττική, κατέδειξε ότι το 1% των εφήβων έχει εθιστεί στη χρήση του Διαδικτύου και το 20% βρίσκεται σχεδόν ένα βήμα πριν από τον εθισμό. Σημειώνεται ότι ως εθισμός στο Διαδίκτυο ορίζεται όταν ένας έφηβος περνά 5 ή και περισσότερες ώρες της ημέρας στη Διαδίκτυο και σταδιακά αυξάνει τον χρόνο παραμονής στο Διαδίκτυο για την επίτευξη του ίδιου αισθήματος ικανοποίησης. Επίσης, από την έρευνα φάνηκε ότι η χρήση του Διαδικτύου για περισσότερες από 10 ώρες εβδομαδιαίως σχετίζεται με μεγαλύτερη πιθανότητα εθισμού, ενώ αντίθετα προστατευτικός παράγοντας είναι η ενασχόληση με το Ιντερνετ στο πλαίσιο του σχολείου.

Οι γιατροί επεσήμαναν την ανάγκη στήριξης από την Πολιτεία της Μονάδας Εφηβικής Ιατρικής (η λειτουργία της βασίζεται σε δωρεές), αλλά και ενημέρωσης των γονέων για τους τρόπους πρόληψης του φαινομένου. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσαν και στην ανάγκη προσαρμογής του νομικού πλαισίου στα νέα δεδομένα και ειδικά σε σχέση με τη λειτουργία των Ιντερνετ καφέ (ηλικιακό όριο εισόδου κ.ά.).

Οπως άλλωστε τόνισε και ο πρόεδρος της Επιτροπής, βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Παναγιώτης Αδρακτάς, το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο που διέπει τη χρήση του Διαδικτύου χρονολογείται από το 1994.

ΠΗΓη : www.kathimerini.gr

Η συμπεριφορά των Ελλήνων οδηγών

Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους. Αποφάσισα να το γράψω αυτό το μικρό αρθράκι έχοντας ως αφορμή ένα αυτοκίνητο που βρήκα παρκαρισμένο μπροστά στο γραφείο μου το Σάββατο 29/12/2007.

Σάββατο βράδυ λοιπόν και λέω να περάσω από το διπλανό μαγαζάκι να πάρω τσιγάρα και να πάρω και κάτι εργαλεία που ήθελα για να φτιάξω τον Η/Υ μου. Πλησιάζοντας το γραφείο σκέφτομαι τι τυχερός που είμαι γιατί έχω και πάρκινγκ μπροστά στο γραφείο. Φτάνοντας όμως ανακαλύπτω ότι δεν έχω πάρκινγκ γιατί είναι ένα αυτοκίνητο μπροστά και θα έλεγε κανείς ότι λίγο ακόμα και μέσα στο γραφείο μου. Πραγματικά δεν μπόρεσα να καταλάβω την λογική αυτού του ανθρώπου του οποίου θα δείτε και φωτογραφίες για να καταλάβετε τι εννοώ.

Τελικά δεν έχουν άδικο που μας λένε απολίτιστους στην Ευρώπη (και παρακαλώ, αναφέρομαι στο παρών) ούτε απορώ που κάθε χρόνο χάνουμε και περισσότερους τουρίστες. Πως μπορεί μία χώρα να πάει μπροστά όταν έρχονται ξένοι και βλέπουν όλα αυτά που βλέπουν; Δεν χρειάζεται να εμβαθύνω και να αναφερθώ σε πολιτικά θέματα.

Επανέρχομαι λοιπόν στο βασικό θέμα συμπεριφοράς των Ελλήνων οδηγών απέναντι σε άλλους οδηγούς αλλά και πεζούς. Πως μπορεί ένα πεζός να περπατήσει στο πεζοδρόμιο όταν υπάρχουν οδηγοί που είναι τόσο ανεβασμένοι στο πεζοδρόμιο που δεν μπορεί να περπατήσει ούτε σκυλί πάνω σε αυτό. Προσωπικά όταν βλέπω πεζό να περπατάει μέσα στον δρόμο, ακούει τα χίλια μύρια γιατί δεν περπατάει στο πεζοδρόμιο και μετά βρίζει τα αυτοκίνητα για τους δικούς του λόγους. Υπάρχουν βέβαια και οι φορές που δεν λέω κουβέντα, όταν βλέπω αυτοκίνητα παρακαρισμένα κατά τον τρόπο που ανέφερα. Δεν είμαι παράλογος με το παρκάρισμα, όλοι ξέρουμε ότι δεν υπάρχουν αρκετά πάρκινγκ αφού όλοι μας έχουμε από 2-3 αυτοκίνητα, αλλά όλοι μας (οι οδηγοί) μπορούμε να σκεφτούμε τον συνάνθρωπο μας και το τι μπορούμε να κάνουμε για να είμαστε λίγο καλύτεροι.

Σεβασμός λοιπόν και τίποτα παραπάνω δεν χρειάζεται. Βάλε το αυτοκίνητο σου πάνω στο πεζοδρόμιο αλλά άσε τις γα****νες ρόδες σου κάτω από το πεζοδρόμιο για να μπορεί να περπατήσει και κανένας. Και μην ακούσω κανέναν να λέει το εξής ωραίο που το έχω ακούσει σε παρατήρηση που έκανα “το κάνω για να μπορεί να παρκάρει και κανένας ακόμα από μπροστα” γιατί όταν το ακούς αυτό δυο πράγματα μπορείς να σκεφτείς μόνο… είτε ο τύπος/ τύπισσα είναι βλάκας και δεν ξέρει τι λέει, οπότε δεν αξίζει να ασχοληθείς κι όλας, είτε το παίζει βλάκας και υπονομεύει την νοημοσύνη του από μόνος/η.

Ολόκληρος πάνω στο πεζοδρόμιο Μάλλον δεν χρειάζεται να περπατάει πεζός

Θα μπορούσα να γράφω όλη μέρα για τον τρόπο οδήγησης και γενικότερα για τους δρόμους αλλά δεν νομίζω να το θέλατε αυτό 🙂 Εύχομαι καλή χρονιά σε όλους και ελπίζω το νέο έτος να φέρει και λίγο μυαλό σε αυτούς τους ανθρώπους που λέγονται οδηγοί…

MaTrIx_ has left the building

Υ.Γ. Το ασημί αυτοκίνητο είναι το δικό μου προσωρινά παρκαρισμένο γιατί ήθελα πραγματικά να το αφήσω εκεί και να μην μπορέσει να φύγει όποιος/ α κι αν ήταν